Er is iets geweldigs wanneer je de eerste woorden van een verhaal schrijft.
Je weet nooit waar het je gaat brengen.
Mijn woorden brachten me hier.
Terugkijkend, de stad en ik, wij hielden niet veel van elkaar.
Een ongetrouwde vrouw, tenslotte, moest zich gedragen
op zeer bepaalde manieren.
Daar viel dus niet onder, het zwerven van uitgever naar uitgever
met een groep vrienden.
Luister naar mij, je hoeft niet bang te zijn.
En niet te veel praten.
Vrienden die, helaas, anderen niet zo graag ontmoetten.
Ik verkoop mijn tekeningen als ansichtkaarten
enzovoort voor zeven jaren.
Konijnen met jassen met koperen knopen.
Hoe bedenkt u zulke dingen?
Ik bedenk ze niet.
Ze zijn best echt. Ze zijn mijn vrienden.
Baseert u de dieren op uw vrienden?
Nee, de dieren zijn mijn vrienden.
Voor Peter Rabbit was er Benjamin Bunny,
en toen Sir Isaac de salamander.
Ik heb hun tekeningen ook, als u die wilt zien.
Dat is niet nodig. helaas, Miss Potter.
het is 'Miss' Potter, is het niet? ja, natuurlijk. Stom van mij.
Helaas, de markt voor kinderboeken...
Ja, natuurlijk. Ik begrijp het volledig.
Het was dom van mij, zonder ervaring met deze dingen...
F. Warne en Company willen graag uw boekje uitgeven, Miss Potter.
Maar laten we niet te veel verwachten.
Ik weet dat van uw boek niet enorm zal verkopen,
maar een kleine winst redden we wel.
Beste Mr Warne. Ik ben blij. Erg blij zelfs.
Ik zal alles doen om te laten zien, dat u geen fout heeft gemaakt.
Miss Wiggin, ik denk dat we kunnen gaan.
Heel erg bedankt. Mr Warne, voor uw tijd.
Geen probleem. Mijn broer weet altijd wat hij doet.
Oh, Ik ben wel heel apart over boekmaat en prijs,
en ik wil niet dat lelijke gotische lettertype
dat uw kinderboeken altijd hebben.
Ik weet zeker dat alles naar uw wens zal zijn.
Miss Potter.
Uw...
Natuurlijk.
Mijn portfolio.
Kom mee, Peter.
Sir Isaac, de salamander! - Dat meen je niet, Fruing.
Dat boek haalt nog geen tien stuks. - Natuurlijk niet!
Alleen bedacht ik me... - Norman!
We hebben ons kleine broertje een projekt beloofd.
En als hij er een puinhoop van maakt, wat dan nog?
Ik denk dat Miss Potter een geschenk voor ons is.
Naar huis, Miss Potter?
Nee, Saunders. Rijd mij door het park.
Door alle parken.
Pardon, Miss Potter? - Rijden!
Vort.
Het is ons gelukt!
Hoorde jij mijn hart? Het klonk als een pauk.
We kunnen niet ons hele leven thuisblijven
We moeten ons aan de wereld laten zien.
En we moeten ernaar kijken als een enorm avontuur.
Sneller, Saunders!
Sneller, Saunders, alsjeblieft! - Nee, Miss Beatrix. Nee!
Zo snel als je kan, oude jongen. - Hup!
Oh, verdorie!
Saunders.
Beatrix, waar ben je geweest? Het is na vieren.
Ik ben geen kind. Ik kan dingen doen zonder mijn moeders toestemming.
Ik hoopte vanmiddag zelf de koets te kunnen gebruiken.
Waar was je?
Ik ging voor een ritje. Met wat vrienden.
Je hebt helemaal geen vrienden.
Ja, die heb ik wel, moeder. Elke keer als ik wat teken.
Sommige van je tekeningen zijn erg mooi, Beatrix,
maar ik ga je niet voorliegen zoals je vader doet
en ze geweldige kunst noemen.
Wel, mijn vriend, wanneer ik een uitgegeven auteur ben
dan zullen we nog wel eens zien.
Beatrix, Bertram, welterusten.
Maar ik ben nog niet klaar. - Kom op, even actie.
Bertram. - Daar! Ik heb hem.
Bertram, hoe barbaars. - Kom op, jullie twee.
Sneller. Naar beneden.
Rustig!
Kom, Rupert! Het staat niet netjes om te laat te komen bij de 'Hydes'.
Ziet mama er niet geweldig uit, Beatrix?
Als ze zich opwindt krijgt ze een kleurtje op haar wangen.
Wanneer jij oud bent, Beatrix, en een huishouden hebt,
partijen plant, sociale verplichtingen hebt en leeft met een man
die nog nooit van een klok heeft gehoord,
dan ga jij je ook opwinden.
Bekijk dit lintje eens.
Dat ziet er niet uit. Trek haar wat fatsoenlijke kleren aan.
En geef deze pyjama weg.
Oh, het lukt weer niet. Ik ben ook zo onhandig hiermee!
Je bent onmogelijk, Rupert! We zijn al zo laat.
Wat heb je vandaag getekend, Beatrix?
Benjamin Bunny tijdens een slaapje.
Zijn oren worden beter en beter.
Deze schaduwen zijn erg goed, Beatrix.
Zeg welterusten, kinderen.
Welterusten, moeder. - Welterusten, Beatrix.
Welterusten, vader. - Welterusten, Beatrix.
Welterusten, moeder. Welterusten, Bertram.
Welterusten, vader.
Nou, snel naar boven.
Kom op, anders zijn mama en papa... - Later dan ze nu al zijn.
Oh, kinderen. - Wat nu weer
Op weg naar huis, liep ik toevallig over Piccadilly.
En wat denk je dat er in mijn zakken sprong?
Een heel speciaal iets voor de jonge entomologist.
En iets heel geschikts voor de jonge dame
die snel opgroeit, om haar eigen huishouden te hebben,
net als haar moeder.
We openen ze boven wel. Kom op. - Dank u wel, Vader.
Dank u, vader. - Kom op.
Laat, laat, laat! - We zijn niet te laat.
We worden nooit meer bij de 'Hydes' uitgenodigd.
Jemig, Helen, het is beleefd om een beetje te laat te zijn.
Nou klim in de koets.
Dit is niet 'beleefd' laat, dit is laat, te laat.
Voorruit, kleine kinderen, een verhaaltje en dan naar bed.
Ik wil dat Beatrix een verhaaltje vertelt. Die zijn zo grappig.
Inderdaad, en ik weet waar hij over zal gaan.
Tom Thumb en Hunker Munker.
Precies. Tom, Hunker, zijn jullie klaar voor het verhaal?
Oh, ja. We zijn hele goede acteurs.
Wel, dat zullen we nog wel eens zien. Dit is jullie test.
Daar.
Heel lang geleden, waren er twee geweldige huishoudsters, Lucinda en Jane,
die kochten nieuw porseleinen voedsel
voor op hun perfect gedekte eettafel.
Toen besloten ze om te gaan wandelen.
Opeens kwam er een zacht geluid uit de keuken tevoorschijn.
Tom Thumb en Hunker Munker kropen tevoorschijn.
De twee muizen zagen dat de eettafel klaar was voor het diner.
Tom Thumb sprong omhoog en nam een grote hap
van het eerste bord en brak zijn tand.
Verwachten we iemand?
Dat zijn mijn uitgevers.
Het is geen gewoon bezoekje. Eigenlijk ben ik er erg bang voor.
Ik had liever dat je geen verkopers in huis uitnodigde.
Ze brengen stof mee.
Wel, de volgende keer ga ik naar hun kantoor.
Mr Norman Warne.
Miss Potter.
Ik hoop dat u mijn inbreuk op uw dagelijkse routine wilt vergeven.
Ik dacht dat een van de...
Ah, ik ben Harold and Fruings broer.
Ik ben sinds kort bij de firma en zij hebben mij de eer gedaan
om uw boek aan mij over te dragen.
Dank u. Het was zeer vriendelijk van u, om mij uit te nodigen op...
Thee. - Ja, graag.
Ja, dank u. Citroen.
Dank u.
Heel bijzonder!
Grappig!
Grappig en magisch en zo mooi getekend.
Ik ben helemaal, helemaal sprakeloos.
Misschien moeten we over zaken praten, Mr Warne.
Ik leg met de grootste tegenzin uw tekeningen aan de kant.
Uw broers brief komt met twee voorstellen
welke ik onacceptabel vind.
Eerst, zij willen de tekeningen in kleur.
Ik eis dat zij in zwart-wit zijn.
Maar Peter Rabbits blauwe jasje en de rode radijsjes,
U wilt toch zeker ook dat uw tekeningen zo mooi mogelijk worden afgedrukt?
Wel, natuurlijk heb ik liever kleur, maar dat maakt het boek duurder,
duurder dan de konijntjes kunnen betalen.
Wat ons brengt naar het tweede punt van uw broer.
Zij willen het aantal tekeningen terugbrengen tot een derde.
Volledig onacceptabel.
Laat u mij dit uitleggen. Het idee om het aantal tekeningen
te verminderen was niet zijn idee, maar het mijne.
Als we het aantal tekeningen terug brengen tot precies 31,
dan kunnen alle illustraties voor het hele boek afgedrukt worden
op een vel papier, wat wij noemen een drie-kleuren proces,
zoals u wenst, en tegen een relatieve lage kosten. Niet?
Ik heb uw boek een hele hoop aandacht gegeven, echt.
Ik wil dat het er kleurig uitziet als het in de winkel ligt
zodat het er echt uitspringt bij de andere boeken.
U heeft er duidelijk heel wat over nagedacht.
Welke andere boeken heeft u nog meer begeleid, Mr Warne?
Persoonlijk?
Ja. - Dit zal mijn eerste zijn.
Miss Potter, ik heb recent mijn familieleden verteld
dat ik niet langer wil thuis zitten en een beetje oppas spelen.
alleen maar omdat ik de jongste zoon ben.
Nee. Ik wil een fatsoenlijke baan, bij de firma van mijn familie
en zij hebben mij u toegewezen.
Maakt dit het wat duidelijker?
Met andere woorden, je hebt helemaal geen ervaring hiermee,
maar omdat je veel misbaar hebt gemaakt
over een kans krijgen, hebben ze mij bij jou gedropt.
Miss Potter, Ik weet heel goed wat mijn broers wilden, toen
zij mij gaven, uw 'konijnenboek', zoals zij het noemen,
mar ik vind uw boek erg aardig, lief,
en als zij het bij mij 'dropten', zoals u zei, dan zullen wij ze het laten zien.
Wij geven ze een konijnenboek om je vingers bij af te likken,
in kleur, gemengd naar uw wens voor uw ogen
bij de drukker.
Bij de drukker?
Oh, Ik kan dat niet.
Ik zal u daar zelf escorteren.
Als u mij die eer gunt.
Waarom zou ik dat niet?
Natuurlijk ga ik. Ik ben een volwassen vrouw.
Miss Wiggin zal er ook zijn.
Ik zie helemaal geen reden waarom een artiest niet naar haar drukker kan gaan.
Geweldig, Miss Potter.
Zeer goed. Dank u.
Ik zal alles regelen, en ik ben, op elke manier,
mijn lieve dame, tot uw beschikking.
U en konijnen, bijzonder. Excuseert u mij.
Johnson, kom en pak de snuisterijen, wil je?
Rustig, rustig. Zet het daar. - Ik ben voorzichtig, mevrouw.
Een... twee... drie... tien.
Op mijn tiende pestte mijn moeder mijn vader om de zomer te spenderen
in het 'Lake District', zoals alle andere belangrijke families deden.
Als een dier bevrijd uit zijn kooi, werd ik betoverd door haar charmes.
Zorg voor je kleren. Kom hier!
Het woud zit vol met elfen en kleine mensen die zoeken
naar kinderen die hun kleren smerig maken.
En als zij ze vinden, dan sturen ze monsters 's nachts,
met scherpe tanden en een trek voor jong vlees.
Ik ga je pakken, Bea! - Nee!
Jawel!
Bertram. Bertram!
Laat dat! Dat zijn boerenkinderen. Hun handen. Bacteriën. Kom op.
Bertram! Bertram!
Pak hem, Bea!
Daar gaat hij!
Oh, ja!
Aan de kant!
Daar!
Daar is hij.
Ik denk niet dat een pak slaag nodig is.
Ik laat het raampje op de kinderkamer open vannacht.
De monsters zorgen wel voor de rest.
Nee! Ik blijf wel schoon!
Bertram.
Echt, Beatrix, Welke jongeman gaat trouwen met een meisje
met een gezicht vol modder?
Wel, Ik zal niet gaan trouwen, dus het maakt niet uit.
Natuurlijk ga jij trouwen.
Alle meisjes trouwen. Ik deed het. Jouw grootmoeder deed het.
Zelfs Fiona zal het ooit gaan doen.
Wel, Ik zal het niet. Ik ga tekenen. - Oh, die rare tekeningen.
En wie gaat er dan van je houden?
Mijn kunst en mijn dieren. Ik heb niet meer nodig dan dat.
Misschien niet op elf, maar misschien op je achttiende niet meer.
Ik tekende Mama toen ik haar ontmoette en zij trouwde met mij.
En, Fiona, kan modder niet weggewassen worden?
Bertram, kom eens mee.
Sterf, jij kleine duivel!
Juist. Zelfs de prins op het witte paard kan niet op
tegen zo een lief, knap meisje.
Niet wanneer hij mijn broertje ontmoet, Vlad de Spietser.
Hebbes! - Bedtijd voor mijn jonge criminelen.
Nou, laat ik het raam open, of?
Nee! Ik vind de monsters niet lief.
Wel, het is een bekend feit dat de monsters nooit een kind eten
wanneer die ingestopt in bed ligt.
De elfen leven al in het noorden
voor honderden jaren, en hadden vele avonturen.
Heb ik jullie ooit verteld over de anderling?
Nee.
Jawel, al heel vaak.
Ik wil het horen.
Oh, doe maar, Fiona. Ik vertel mijzelf wel een verhaal.
Oké.
Heel lang geleden, waren er een koning en een koningin.
Heel lang geleden, waren er vier konijntjes.
Hun namen waren... Flopsy, Mopsy,
Pluizestaartje and Peter.
Schatjes, zei de oude Mrs Rabbit op een ochtend,
Jullie mogen op de velden of de straat af,
maar ga nooit in de tuin van Mr McGregor.
Waarom niet, moeder?
Omdat jullie vader daar een ongelukje had.
Hij werd in de taart gestopt door Mrs McGregor.
Peter, die erg ondeugend was, rende meteen naar
de tuin van Mr McGregor,
en kroop onder het hek door.
Ik vind het mooi.
Maar om de hoek van de komkommerkas,
wie ontmoette hij daar, Mr McGregor!
Peter was buiten adem en trilde van angst,
hij had geen idee waar heen te gaan.
Het is er modderig, eigenlijk. - Nog eentje, Mr Mortimer.
maak het wat lichter.
Mr McGregor zag hem staan, daar op de hoek,
maar voor Peter maakte het niet uit.
Hij slipte onder het hek door en was veilig
in de bossen buiten.
Niet helemaal. Kijk eens hier? Het is nog steeds een beetje...
Toen Peter thuis kwam, stopte zijn moeder hem in bed
met een eetlepel met kamillethee.
Maar Flopsy, Mopsy en Pluizestaartje kregen brood en melk
met bramen als avondeten.
Dit boek heeft een hoop veranderd voor mij, Mr Warne.
Hoe bedoelt u?
Bijvoorbeeld, het geeft mij de kans om te bewijzen aan mijn moeder
dat een ongetrouwde vrouw van 32 meer kan doen dan bezoeken van theekransjes
en lachen bij saaie gesprekken. - Ja, uiteraard.
Weet u, mijn familie wilde niet dat ik in de uitgeverij ging.
We maken samen een goed team, vind u ook niet?
Zolang wij, natuurlijk, bewijzen dat zij het fout hadden.
Moeder, dit is Miss Potter.
Eindelijk krijgen wij, het vergeten volk van Bedford Plein, de kans om te delen
met een deel van Normans reden van opwinding.
Mrs Warne, het is zo aardig van u om mij uit te nodigen.
Onzin. Het is de daad van een wanhopige vrouw die begon
te vergeten hoe haar zoon er ook al weer uitzag.
Moeder! En dit is mijn zus, Amelia.
Hallo.
Norman liet ons een kijkje nemen naar Peter Rabbit, Miss Potter.
Wij vonden het erg charmant. Dus wij smeekten, dreigden,
en eisten dat Norman je eens mee nam voor thee.
Ik heb besloten dat wij vrienden gaan worden.
Heeft u dat?
Norman vertelde mij dat je ongetrouwd bent, net als ik,
en er niet ongelukkig over bent.
En ik kan je niet vertellen hoe blij ik daar mee ben.
Waarom praten jullie niet over het weer, zoals andere meisjes?
Nou, al de andere ongetrouwde dochters in onze omgeving,
en, geloof me, er zijn er heel veel, die zitten de hele dag te nietsen,
roddelend en zonder reden ineens in huilen uitbarsten.
Maar jij hebt iets gedaan. Jij hebt een boek geschreven.
Ik waarschuw je, ik ben bereid om je erg aardig te vinden.
In dat geval, zal ik u ook aardig moeten vinden, Miss Warne.
Noem mij Millie, en dan is Miss Potter ook over,
Ben ik bang.
Absoluut. Beatrix, wanneer dan ook.
Gelukkig, de thee! Ik begon een beetje misselijk te worden
met al die vriendelijkheid.
Oh, laten wij thee in de tuin drinken, moeder.
Het is een te mooie dag, om die niet te delen
met de bloemen.
Ik ben dol op tuinieren. Moeder vindt het maar niets,
maar ik kan er niets aan doen. Ik hou gruwelijk veel van bloemen.
Daarom heb je ook de handen van een kruidenier.
Die heb ik niet!
Gelukkig dat Norman zo nu en dan bereid is om mij voor te lezen.
Als ik van jou afhankelijk was voor gezelschap,
dan stierf ik aan eenzaamheid.
Mijn moeders smaak van boeken, Miss Potter, en, ben ik bang,
in het leven, neigt naar het... melodramatisch.
Oh, nonsens.
Ik ben dol op goede Engelse biografieën en dat weet je.
I haat stomme romannetjes, zoals je broers die uitgeven
Mijn broers en ik, moeder.
Ik ben nu deel van de firma, weet je nog?
Een zachtaardige jongen zoals jij hoeft niet te werken.
Je broers zorgen heel aardig voor ons,
en ik heb jouw glimlach hier nodig.
Maar, niemand luistert naar een krakkemikkige oude dame
in een rolstoel.
Inderdaad, dat klopt, moeder.
Mij moeder mag dan krakkemikkig zijn, Miss Potter,
maar zij heeft wel verstand van mooie dingen.
Ze was gefascineerd door uw tekeningen.
Vreselijk uniek.
Wel, wanneer ik iets aparts zie, dan ben ik niet tevreden met alleen kijken.
Ik moet het begrijpen.
Afgelopen zomer, op de boerderij, was ik iets aan het tekenen
dat erg mooi was zo in de zon,
en opeens, realiseerde ik mij dat ik de varkenstrog aan het tekenen was.
Ik moest erg om mijzelf lachen.
Ik heb het een beetje koud, Norman. Wil je me maar binnen brengen?
Natuurlijk. - Vergeeft u mij.
het was een genot u te ontmoeten, Miss Potter.
U ook.
Blijf nog even, en leer Millie hoe zich te gedragen.
Ik denk dat dat betekent dat ze je mag.
Zei ze nou dat ze graag varkenstroggen tekent?
Dat zei ze, moeder. Inderdaad zei ze dat.
Ik denk dat op woensdag, kan je dan de glasgordijnen ophangen boven?
Dan oogt het in elk geval uit zomers, Zelfs al voelt het niet zo. -Ja, madam
Beatrix. Wat is deze vlek op je blouse?
Jane zegt dat het er niet uit gaat en ze heeft alles al geprobeerd.
Dat is inkt. - Inkt?
Ik zal het erop gesmeerd hebben bij de drukker.
Jane, ik vind het jammer dat je hier door extra werk hebt gehad.
Jane, neem die blouse mee. Geef hem aan de armen
Dit gedrag laat weinig respect zien voor het geld van je vader.
Wel, op een dag, zal ik genoeg verdienen om mijn eigen kleren te kunnen kopen.
Ik ben te oud om te leven van de vrijgevigheid van mijn vader.
Je bent te oud om zoveel tijd te spenderen
in het gezelschap van een man, die je mee neemt naar een drukkerij!
Jouw vader is er niet blij mee, en ik ook niet.
Mr Warne geeft mijn boek uit.
Dat boek! Ik kan nauwelijks wachten tot het klaar is en vergeten.
Ik begrijp je niet, Beatrix.
Je vader en ik hebben je voorgesteld aan zoveel geschikte jonge mannen
van je klasse, gelukkige jonge mannen, en keurige, goede families.
Zoals die aardige kerel, Lionel Stokely.
Lionel is de bijzondere favoriet van zijn oom, de graaf,
die we elke zomer bezoeken, op 'Stokely Court'.
Ik vind het vreselijk dat ik Harry Haddon-Bell niet wilde.
Harrys overgrootvader ging naar Sandhurst.
Harrys grootvader ging naar Sandhurst.
Harrys vader ging naar Sandhurst..
En dus ging ik ook naar Sandhurst.
Vader, ik en de boswachter rijden vaak samen uit in de ochtend...
en schieten dan het ontbijt.
Ashton is een scherpschutter.
Maar nee, je bent gewoon een stijfkop.
Mr Warne vraagt bij de voordeur naar u, mevrouw.
Mr Warne? Hem verwachtte ik niet.
Onaangekondigd. Perfekt!
Kom eens, hier.
Twee werden er verkocht terwijl wij in de boekwinkel waren.
Dat zijn er 40 in een week.
Wat dan weer 160 in een maand is. - Jemig!
Ik probeer mij de tafel van twaalf te herinneren.
1920 in een jaar.
Ik krijg geen adem meer. - Dat is dus pas in een winkel.
Mijn lieve Miss Potter, je bent een auteur.
We hebben gedaan wat we probeerden te bereiken.
Wij hebben een boek gecreëerd.
Ja.
Wat is er aan de hand?
Je gezicht betrok ineens.
U bent voor mij erg ruim met uw tijd geweest, Mr Warne,
Liet me dingen zien die ik anders nooit zou zien.
Drukkerijen!
Ik zal uw gezelschap missen. - Raakt u mijn gezelschap dan kwijt?
Ik bedacht net ineens dat nu het boek nu 'uit' is
en onze verbinding is beëindigd.
Miss Potter.
Ik had gehoopt dat u nog andere verhalen heeft.
Echt?
Echt waar?
Weet u, ik herinnerde me er een, waarvan ik dacht dat ik die vergeten was.
Over een eend...
een erg domme eend.
Ook op een van uw vrienden gebaseerd?
Het is gebaseerd op mijzelf, denk ik
Het is een verhaal dat ik eens een vriend vertelde.
Mijn familie is in de zomer in het 'Lake District', en daar was iemand,
de zoon van de beheerder, die altijd erg geinteresseerd was in mijn verhalen.
Miss Beatrix. Was u zich aan het drukken?
Nee hoor, Willie Heelis. Nee. Ik was mijn schetsboek aan het drogen.
Niet slecht, Miss Beatrix.
Heeft u vandaag soms dierenverhalen voor mij?
Die heb ik niet. Sorry. Niets nieuws.
Dat is Jemima. Zij heeft nog geen verhaal.
Niet een fatsoenlijke.
Jemima Duck? - Jemima Puddle-Duck.
En een dommer eend heeft de wereld nog nooit gezien.
Zij gaat op zoek naar een veilige plaats om haar eieren te leggen
en ontmoet een charmante heer met een lange borstelige staart
en erg scherpe tanden.
Precies.
De heer bied haar zijn schuur aan en Jemima is verrast dat zij daar
zoveel veren in ziet liggen.
Maar, zoals ik al zei, ze is een erg domme eend.
Ik vind het leuk.
Ik zou graag elk uitzicht van deze vallei schilderen,
maar ik ben niet erg goed met landschappen.
Wacht te lang en het is er niet meer om te schilderen, Miss Beatrix.
Werkelijk, dat is idioot. - Nee, ik ben serieus.
De grote boerderijen worden in kleine stukjes verkocht.
Wel, je kan de vooruitgang niet tegenhouden.
Dat zeggen ze.
Maar ik zeg dat schoonheid de moeite waard is om te bewaren.
Ik weet het, Willie.
Maar niemand is het oneens met je daar over.
Zal ik je snel weer zien?
Misschien niet, Miss Beatrix. Ik ga naar Manchester volgende week.
Om de wet te bestuderen?
Ja, inderdaad. Ik moet mijzelf verbeteren op de een of andere manier.
Veel succes. - Stuur mij een paar tekeningen.
Dat zal ik doen.
Hij zorgde ervoor dat ik mijn schrijven serieus nam.
We moeten gelijk aan dat nieuwe verhaal beginnen.
Jemima Puddle-Duck. Ik denk dat het publiek dat leuk zal vinden,
en Tom Thumb en Hunker Munker. Wat denk jij?
Wel, als jij... Als jij dat denkt.
Jouw boek was erg belangrijk in mijn leven.
Jij was erg belangrijk in mijn leven.
En jij in het mijne, Mr Warne.
En we doen het gewoon weer en weer. - En weer!
Ik beloof je, ik zal je erg hinderen.
Wanneer besloot je niet te gaan trouwen?
Net voor mijn 20e verjaardag.
Moeder kwam mijn kamer binnen en vertelde dat Lionel Stokely
ging trouwen met Gwendolyn Alcott en dat ze gingen wonen in Stokely Court,
wat Lionel net had geërfd van de graaf.
En toen wist ik dat ze me geen vrijgezellen wou aanbieden
en dat ik dus niet zou gaan trouwen.
En dat schokte me.
Maar ik voelde me opgelucht.
En dat schokte me.
Dus ging ik de tuin in en vulde een heel schetsboek met tekeningen.
Mannen zijn vervelend.
Ze zijn maar bruikbaar voor twee dingen in het leven
financiële ondersteuning en voortplanting.
Millie! Je zegt van die waanzinnige dingen!
Ah, maar de kosten. - Welke kosten?
Huishoudelijke slavernij. Geboorte. Angstaanjagend.
Nee, ongetrouwde vrouwen hebben een beter leven.
Ik zweer dat het waar is.
Geen huizen, geen babies, geen echtgenoten die allerlei dingen willen de hele tijd.
Zolang je tenminste gelukkig bent om een goede vriend te hebben in je leven.
Ik ben zo blij dat Norman je vond, Beatrix.
Ik miste iets, maar ik wist niet wat.
Lieve Miss Potter, Ik sluit met veel plezier hierbij in
de laatste van, wat ik hoop, een lang serie van verhalen.
Altijd de uwe, Norman Warne.
Mr Warne.
Zouden jij en Millie het leuk vinden om te komen op een kerstfeest?
Mijn ouders houden er een elk jaar,
en ik denk dat het hoog tijd is dat ik ook eens iemand uitnodig.
Ja, we vinden het erg leuk om te komen. Uitzinnig, eigenlijk.
Wees rustig, kleine rotzakjes!
Peter, jij ondeugende jongen!
Kijk wat voor een voorbeeld jij stelt.
Dat is beter. Nog eens en ik schilder je eruit.
Je vader is thuis.
Hoe was je dag op de club, vader?
Interessant, zoals altijd.
Rupert, we schijnen een situatie te hebben. Wij hebben een beslissing nodig.
Ik wil Norman Warne en zijn zuster uitnodigen voor ons kerstfeest.
Waarbij Lady Armitage is? Met Sir Nigel en Sybil?
Een handelaar, Rupert! Hoe kan iemand nog plezier hebben dan?
Hij is de heer die mijn boeken uitgeeft, vader.
Rupert. - Ik heb hier iets, Beatrix.
Ik ging naar Hatchards boekenwinkel en kocht daar iets met zuurverdiend geld.
Hugh Whitteford viel me lastig in de club en ratelde maar door voor uren.
Je kent oude Hugh, overal klinkers.
Vrouwpersoon kocht drie van je meisjesboeken
Voor de kinderkamer van haar kleindochter.
En stuurde er meer per schip naar Bombay.
Al snel, de hele club vertelde me over de aankoop
die ze gedaan hadden van de creatie van onze dochter.
Dus bedacht ik me, dat het tijd werd dat ik er ook een kocht.
Dus ging ik naar Hatchards, en legde mijn shilling op de toonbank.
Ik had je er wel een gegeven.
Maar ik wilde er een kopen, net als de rest.
Nu, ik ben je een excuus schuldig, Beatrix.
Toen je me je kleine boekjes liet zien, zag ik allen mijn kleine meid
die me leuke tekeningetjes liet zien, waar ik commentaar op moest geven.
Je bent geen kleine meid meer. Je bent een artiest.
Een hele echte.
Ik zou trots zijn geweest om dat woord voor mijzelf te kunnen gebruiken,
en nu, ben ik trots op jou, Beatrix.
Dank u, vader.
Dus zie ik geen enkele reden, waarom we niet een beetje moeite kunnen doen
om de jongeman te verwelkomen in ons huis, die deze zegening heeft gebracht.
Dank u, vader.
Dank u.
Ik denk dat het goed voor ons allen zal zijn.
Fijn kerstfeest, Rupert.
Glenys, serveer Sir Nigel geen punch met cognac
tenzij hij het eist. - jawel, mevrouw.
Een na het diner, neemt hij de port.
Kom en geef me een signaaltje als hij vier glazen heeft gehad.
Het huis glinstert, mijn lieveling. Je hebt het weer klaargespeeld.
Goedenavond, meneer. - Goedenavond.
Mr Warne, Millie, - Hoe geweldig!
Dank je, Jane.
Dank je. Dank je.
Moeder, vader, ik wil jullie voorstellen aan...
Miss Amelia en Mr Norman Warne.
Hoe aardig van jullie om zo precies op tijd te zijn!
Kom, eentje kan geen kwaad.
Ik denk dat Wiggin strikte orders heeft om ons niet alleen te laten.
Hoe feestelijk!
Zo'n spannende conversatie.
Oh, de mijne ook! Het weer in Amsterdam in juli...
Kan ik jullie dames een kopje koffie aanbieden?
Sommigen van de heren willen een paar potjes kaart spelen,
maar ze komen een vierde heer te kort.
Ik veronderstel dat u geen whist speelt, Mr Warne?
Ik ben bang dat ik nooit veel aanleg heb gehad voor kaarten.
Oh, dat is jammer. - Maar ik wel.
Dit gaat om Sir Nigel, Miss Warne.
Sir Nigel neemt zijn whist erg serieus.
Ik speel best goed, eigenlijk.
Doe je, Millie?
Wel, ik weet dat jullie genoeg hebben, om zonder mij, over te praten,
en als zij niet kunnen kaarten zonder een vierde...
Kom maar mee, Miss Warne.
Kerstliederen in de muziekkamer, lievelingen.
Misschien kan ik je je kerstgeschenk laten zien.
Ja.
Het is boven.
Ik breng de koffie.
Mrs Wiggin. - Mejuffrouw.
Miss Wiggin. Ik heb de vrijheid genomen om...
een drupje cognac in onze koffie te doen.
Wel, het is Kerstmis.
Is dit waar u schildert, Miss Potter?
Ja, en daar vinden we ook jouw kerstgeschenk.
Oh, jemig!
Ik denk, anders dan Bertram en vader, jij de eerste man bent die
deze kamer betreden heeft.
Wil je dat ik weer weg ga? - Nee. Wiggin is er bij.
En het is het beste wat ik kan doen op mijn leeftijd om een schandaal te maken,
Ik ben nauwelijks mijn creatieve reputatie waard.
Hier.
Maar, dat is schitterend!
Is dit het nieuwe verhaal?
Miss Potter, is dit het nieuwe verhaal?
Is het? - Ik zeg niets.
Kom hier eens.
Dat is Jemima Puddle-Duck.
Het is de eerste tekening van Jemima. Ik was acht, denk ik.
Jemima, laat dat!
Laat wat?
Allen maar wat gekkigheid.
En wat is dit? - Oh, het is een muziekdoos.
Mijn vader gaf het aan mij, op mijn zesde verjaardag.
Hij heeft het zelf geschilderd.
Dus jouw vader is ook een artiest?
Nee. Hij wilde altijd artiest worden, maar de familie was er op tegen.
Dus, studeerde hij maar rechten.
De grap is, ik heb hem nog nooit over een zaak horen praten.
Hij gaat naar zijn club elke dag, maar nooit naar kantoor.
Dus ik weet echt niet wat hij doet.
Oh, jemig. - Wiggin is menselijk.
Ik ben bang, Miss Potter, dat uw reputatie nu officieel beschadigd is.
'Laat mij je leren hoe te dansen'. Kan u dansen, Miss Potter?
Nee. Nou, niet goed.
Ik maak er een vreselijke puinhoop van als ik het probeer,
maar de tekst is erg mooi.
Jij kent de tekst? Wil jij de tekst zingen?
Wel, eh...
Laat mij jou leren hoe te dansen
Laat mij je leiden naar de vloer
Plaats je hand in de mijne
En denk aan niets meer.
Laat de muziek je betoveren
Geef de omgeving een kans.
Volg mij waar ik je leid
Laat mij jou leren hoe te dansen.
Miss Potter.
Ik weet dat u besloten heeft om niet te trouwen.
Mijn hele leven, dacht ik dat ik nooit zou trouwen
maar iets is er gebeurd waardoor ik mij bedacht heb.
Nee, alstublieft, laat me dit afmaken, want als ik nu niet zeg
wat ik moet gaan zeggen, ben ik bang dat ik het nooit meer zal doen.
Miss Potter, ik zou graag willen dat u overwoog...
Mr Warne.
om mij de eer te gunnen, en ik verwacht geen direkt antwoord.
Beatrix?
Ik liet net Mr Warne zijn kerstgeschenk zien.
Ik ben nog altijd een onkreukbare, ongetrouwde dame, moeder.
Ik ben nog niet begonnen om mannen uit te nodigen in mijn kamer.
Mr Warne?
Wiggin!
Wat is die afbeelding, Beatrix?
Ik heb geschreven en getekend, boekjes voor kleine kinderen,
die gepubliceerd zijn.
De man die dat gedaan heeft is hier. Mr Norman Warne.
Om hem te bedanken voor zijn hulp en vrijgevigheid...
Wel... ik ben...
Ik schrijf voor hem een kerstverhaal.
Mogen wij het horen? - Het is nog niet af, dus...
Oh, toe nou.
I denk dat, voordat wij afscheid nemen voor deze avond,
dat ik jullie wel een stukje kan vertellen van het incomplete verhaal van...
'Het konijnen kerstfeest'.
Op een erg sneeuwerige kerstavond, een jong konijn en...
zijn angstaanjagende broertjes en hun dappere zusje
gingen op een reis, die zij elk jaar maakten,
om met hun vrienden te vieren.
Aangezien, konijnen zeer sociale dieren zijn, en het verhaal gaat...
dat waar zij zich bevinden op kerstavond,
zij samen komen en dan een geweldig feest geven!
Ik weet dat dat verhaal bestaat, want ik heb het verzonnen.
De konijnen reizen door het woud tot het wel-bekende
burcht van hun neven waar een warm vuur op hun wacht.
Zij trekken hun jassen uit en het feest begint!
Nu weet ik, dat op deze avond, zij zullen gaan eten en praten
en dansen en lachen en appels roosteren op het vuur!
maar ik ben er nog niet zeker van, hoe het verhaal gaat eindigen,
want ik moet dat gedeelte nog bedenken.
Maar, in elk geval, Mr Warne zal het als eerste moeten lezen,
aangezien hij mijn strenge censor is,
en, wel, het is zijn presentje.
Gelukkig kerstfeest, Mr Warne.
Dank u, Miss Potter. Het is zo mooi.
Er zal komend jaar geen problemen zijn met cadeautjes voor de kleinkinderen,
Dat denk ik ook niet. - Je moet wel erg trots zijn, Helen.
Het is maar een kinderverhaaltje.
Heel erg goed!
kan ik even met je praten? - natuurlijk.
Wat is er? Is er iets aan de hand?
Nee. Als mijn vertrouweling.
Je hebt mij iets toe te vertrouwen? Hoe geweldig!
Je broer heeft me ten huwelijk gevraagd,
en ik voel, erg irrationeel, dat ik ga antwoorden met 'ja'.
Ik wil jouw goedkeuring.
Min goedkeuring?
Beatrix, wees geen dwaas.
Trouw met hem.
Morgen nog. Verspil geen tijd. Hoe kan je aarzelen?
je bent niet teleurgesteld?
Waarom zou ik teleurgesteld moeten zijn?
Nou, zowel Norman en ik. Je zal alleen zijn.
Je hebt de kans op geluk, en je maakt je zorgen over mij?
Ik zou geen zorgen hebben over jou, als er iemand langs kwam
die van mij houd en ik van hem, Ik zou mijn moeder nog vertrappen.
Hou je van Norman? - Ja.
Trouw dan met hem. Durf niet aan iemand anders te denken.
Maar wat dan van dat gelukkig zijn helemaal alleen?
Onzin.
Wat anders moet een vrouw alleen zeggen?
Je hebt de kans om geliefd te zijn. Neem die.
En laat mij, gelukkig,
wetend dat de twee personen waar ik van hou, gelukkig zijn.
Dat is alles waar jij je druk over mag maken.
Daar ben je, Beatrix! De gasten.
Ja, moeder.
Millie...
Ga.
Wat gebeurt er toch vanavond?
Waarom voel ik mij een vreemde in mijn eigen huis?
Je hebt een slimme dochter, Rupert. Je moet wel erg trots zijn.
Over Beatrix? Ja, dat zijn we. - Om zo te kunnen schrijven en tekenen!
Beatrix zou mijn nicht, Anne, moeten ontmoeten. Zij maakt potten.
Keramiek, Nigel. - Zien er voor mij als potten uit.
En wat betreft jou, madame, ga jij maar eens proberen te breien.
Gelukkig kerstfeest.
Waar sloeg dat op?
Sir Nigel vind dat ik niet goed whist speel.
Ik ben bang dat ik twee pond van hem heb gewonnen.
Mr Warne!
Je schilderij. - Oh, ja. Mijn kerstgeschenk.
Ja.
Tot ziens, Mr Warne. - Tot ziens, Mr Warne.
Meneer?
Ik heb een afspraak met Mr Rupert Potter in de Eagleton Kamer.
Hij verwacht u, meneer. - Dank u.
Kom op, Norman, Het is maar haar vader.
Kom binnen.
Heel erg bedankt, Mr Potter, voor het vrijmaken van tijd
in uw zeer drukke dag.
Tot ziens, Mr Warne.
Als jij ons advies niet accepteert in deze zaak,
dan moeten we dat advies afdwingen.
Respecteer onze kennis en de zwaarte van onze meningen, Beatrix.
Ga weg!
Ik zei dat ik het ga doen en ik doe het ook.
Norman Warne is een handelaar, Beatrix. Geen Potter kan in handel huwen,
en daarmee klaar. - En wat zijn wij dan?
Het geld van vader komt van grootvaders drukkerijen
in Lancashire. Dat is handel, moeder.
En als hij niet besloten had om zich verkiesbaar te stellen voor het parlement,
zouden we nog steeds leven in de schaduw van zijn fabrieken.
Jouw erfenis kwam uit grootvaders Leechs katoenhandel.
Wanneer zijn wij zo hoog en machtig geworden?
Wij zijn parvenu's, moeder. Sociale klimmers.
Je vader en ik, wij zullen dit huwelijk niet toestaan voor je eigen goed,
en er is geen reden om zo beledigend te worden!
Het is geen belediging! Het is de waarheid!
Ons leven bestaat uit pretenties en sociale najaging.
Sir dit en Lady dat!
Norman Warne is een jongeheer van goed huize,
en dus niet te laag voor ons en ik ga met hem trouwen.
Niet als jij verwacht om een cent uit de erfenis te krijgen!
Je hebt Bertram ook niet onterfd, voor het weglopen...
met de dochter van een wijnhandelaar.
Gelukkig, ben ik een bekende auteur. Ik heb zelf een bron van inkomsten.
Deze discussie is over.
Kom binnen, vader.
Waarom is het zo, dat na een moeilijke situatie, zij altijd jou stuurt?
Mama stuurde mij niet.
Ik houd niet van spanning in mijn huis. Ik wil dit opgelost hebben.
Wel, dat kan je niet. Ik heb mijn beslissing genomen.
Je moeder wil wat het beste is voor je, net als ik dat wil, Beatrix.
Een impulsief en onbehoorlijk huwelijk is iets dat
je uiteindelijk zou betreuren.
Je kan mij niet laten vertrekken en trouwen.
Met Bertram nu weg, wie zou voor jullie zorgen?
Je denkt toch niet dat wij jou je geluk zouden onthouden
alleen maar omdat wij een verpleegster nodig hebben?
Dat is een messteek in mijn hart.
Nou dan, wat is het, vader, want ik begrijp het niet meer.
Je kan niet van ons de slechteriken maken, Beatrix.
Je moeder heeft ontelbare mogelijkheden getoond, en allemaal acceptabel.
Jij weigerde ze allemaal. - Ik weet het, vader.
Ik wil niet zo'n domme vrouw zijn die met een man trouwt
omdat hij acceptabel was, of rijk genoeg om voor mij te zorgen.
Maar betekend dat, dat ik nooit liefde zal krijgen?
Vader?
Wiggin, wacht hier.
Ik wil graag informeren naar mijn verdiensten, Mr Copperthwaite.
En of ik eventueel, in de toekomst, een eigen huis kan betalen
op het platteland.
U heeft genoeg voor een landgoed. Meerdere zelfs, en een huis in de stad.
U bent een behoorlijk rijke dame, Miss Potter.
Ben ik dat werkelijk?
Ja, het inkomen is zeer regelmatig geworden.
Als uw fortuin blijft groeien zo, heeft u geen financiele zorgen
voor de rest van uw leven.
Bijzonder.
Beatrix.
Beatrix, kom en zit even bij ons, alsjeblieft.
Liever niet, vader. - We hebben iets om te bepraten.
Een voorstel.
En, alsjeblieft, Beatrix. Laat de bediendes je vaat wegbrengen.
Thee? - Nee, dank u.
Onzin. Je neemt altijd thee.
In tegenstelling tot wat jij denkt en wat je zo nadrukkelijk
vertelde, willen, je mama en ik, dat je gelukkig bent.
We denken niet dat dit huwelijk gaat lukken.
Helen, alsjeblieft. Zit, Beatrix.
Wat we niet willen is dat je je ergens in stort
wat je later anders zou wensen.
Ik wil dat niet heroverwegen.
Wij zijn niet overtuigd. - Helen, alsjeblieft.
Wij zijn niet overtuigd. Maar wij hebben ook niet een hart van steen.
Daarom is dit wat willen voorstellen.
Je mag Mr Warne accepteren,
maar het moet een geheim blijven, zelfs voor zijn eigen familie.
Deze zomer gaan wij dan,
zoals altijd, naar het 'Lake District'.
Als jij aan het eind van de zomer, nog steeds wil trouwen,
dan zullen wij je verloving aankondigen
en kan jij trouwen met onze toestemming en liefde.
Waarom mag niemand het weten?
Daardoor zullen er geen beschamende toestanden zijn, zodra jij je bedenkt.
Als, als je besluit het anders te willen. - Als.
Beatrix, als jij echt zoveel van die man houdt, als jij zegt dat je doet,
dan zullen die gevoelens er over een paar maanden ook nog wel zijn.
Als jouw moeder, en ik, gelijk hebben, en je emoties afkoelen na enige tijd,
dan hebben we je beschermd tegen vernedering en ongeluk.
Het zal niet afkoelen. - Beatrix, luister naar mij.
Een vrouw op jouw leeftijd moet erg zorgvuldig overwegen...
Moeder, het enige wat telt is, is dat op mijn leeftijd
elke dag ertoe doet.
Zeer goed, moeder, vader, Ik accepteer jullie voorwaarden.
Norman en I wilden toch nog een poosje wachten.
Maar maak maar vast plannen.
Er is zal een bruiloft in dit huis zijn in oktober.
Ze zijn erg mooi.
Welk wagon, Rupert?
Saunders?
Vier wagonnen verder. Deze kant op.
Wel...
Dit is voor de Potters naar Windermere. - Zoals u zegt, meneer.
Hier en deze twee nog.
Beatrix!
Mr Warne!
Oh, excuseert u mij.
Miss Potter! - Mr Warne!
Ik begon bang te worden dat je niet zou komen.
Je bent door en door nat.
Het regende niet, toen ik het kantoor verliet.
Ik heb je een proefdruk gebracht van het nieuw boek voor de reis.
Oh, je zal verkouden worden. - Ik moest je uitzaaien.
Je weet dat niets me kan stoppen.
Dit gaat de langste zomer worden ooit.
Het is maar de zomer. Dat is alles. - Ja.
En die tijd is niet voor ons. Die is voor je ouders.
Hoe kunnen zij weten wat wij voelen? Zij hebben dat nooit meegemaakt.
We kunnen die wel missen, die drie maanden.
Ik denk het.
Dit is niet hoe ik afscheid wilde nemen.
Tot ziens, Miss Potter. Ik kijk uit naar uw terugkomst.
Ik ook, Mr Warne.
Snel. Hier.
Tot ziens, Miss Potter.
Tot ziens, Mr Warne.
Tot ziens, Norman.
Mijn beste, beste Norman,
deze absurde, gedwongen scheiding is zeker een soort van gekheid,
zeer duidelijk, die van mijn moeder, maar je bent hier, mijn lieve, voor mij.
De schoonheid van deze plek, lijkt wel vergroot, enigszins
met jou in mijn gedachten.
In mijn zeldzame eenzame momenten, verzin ik gesprekken tussen ons,
en gisteren liet ik een eend schrikken, met een liefdesverklaring aan jou.
Al mijn gedachtes zijn bij jou, mijn liefste.
Ik weet dat jij Harold en Fruing erg vervelend vindt,
maar, in feite, heb ik, wat ik bijna kan omschrijven
als een enorm plezier, werkend met ze.
Je kan wel eens wakker worden, op een dag, en merken dat
je getrouwd bent met een zakenman.
Prijs de dag wanneer ik wakker word en je naast me in bed vindt.
Ik nam een van de boten het meer op tijdens zonsopgang
om de waterhoenen te bekijken tijdens het eten.
Zij maken dan geluiden als van kussen.
Ik sloot mijn ogen en stelde mij jou voor.
Ik ontdek dat ik nu meer van mijn hart houd,
want daar kan ik je altijd vinden.
Amelia stuurt je haar liefde en wenst ons allen
weer snel samen,
ik uiteraard ook, honderdvoudig.
Meneer... 'Hill Top Farm'.
Mag ik vragen, is het een complete boerderij?
jawel. Opnieuw valt er een grote, maar deze breekt je hart.
Echt waar? Waarom?
Nu, miss, een lichaam zou moeten kunnen
dichten, en deze kan het zeker niet.
Pardon, maar ik zou zweren dat ik u kent van vroeger.
Jemig, Willie Heelis!
Miss Beatrix! Miss Potter!
Ben jij het? - Hoe fijn om jou weer eens te zien!
Wel, hallo!
Ik zie dat de wet hebt opgegeven.
heb je besloten voortaan op een eerlijke manier je geld te verdienen?
Ah, ja, de wet. Nou, niet helemaal. Nee, nee.
Een plattelands advocaat moet heel veel kunnen.
En het bevalt mij om zo nu en dan om uit het kantoor te zijn.
Nu dan, ik kan je 'Hill Top' laten zien, als je de tijd hebt.
Ja. Ja. Tijd is juist wat ik genoeg heb.
Goed.
geen verkeerd uitzicht, Miss Potter. - Het is subliem.
Per ongeluk, ontmoette ik een oude vriend vandaag, die me liet zien
een mooie boerderij die te koop is.
Het zou een perfect buitenhuis zijn, en hoewel ik weet dat we zullen wonen
voornamelijk in de stad
ben ik erg gretig om je mijn favoriete plekjes te laten zien.
De post is gearriveerd en wederom geen brief van jouw Mr Warne.
Is het tijd voor mij om vast een beetje hoopvol te worden?
Hij vertelde mij, dat hij een paar dagen vakantie zou nemen.
De post is waarschijnlijk langzaam vanaf waar hij zit.
Uiteraard.
Maar er is iets wat lijkt te komen van
die interessante zuster van hem.
Millie? Hoe fijn!
Pardon.
Norman is ziek.
Ik ben Beatrix Potter. - Komt u binnen, miss.
- Ah, Miss Potter. - Hallo.
- Komt u binnen. - Dank u.
Ik kwam zo snel als ik het hoorde. - Ja, dat was erg aardig van u.
Erg, erg aardig zelfs.
Hoe is het met hem?
Beatrix.
Millie?
Ik ben te laat.
Hij was zo gelukkig.
Hij zong liedjes.
Hij danste met mij in de salon.
Hij lachte de hele tijd, iedereen zag de verandering in hem.
Allen ik wist waarom.
Maar de hele zomer, had hij een hoestje, en toen werd de hoest erger,
en in een nacht, was hij er niet meer.
het was zo opeens. Ik blijf maar denken dat het niet gebeurd is.
Ik verwacht hem steeds in de tuinen te zien.
Wanneer is de begrafenis?
Gisteren.
het was alleen voor de familie, en ik...
ik kon geen reden voor hen bedenken om het uit te stellen voor jou.
Het was erg beleefd van u om te komen en uw medeleven te betuigen, Miss Potter.
Onze moeder is er erg blij mee, en vindt het jammer dat zij niet goed genoeg is
om naar beneden te komen en u te begroeten.
Ik zal de zaken overnemen van wijlen mijn broer, Miss Potter.
Prima.
Ik wil u verzekeren dat F.Warne and company alles zal doen
in haar vermogen om te zorgen dat ons tragisch verlies u
zo min mogelijk ongemak zal geven.
Alstublieft, accepteert u de dankbaarheid van onze hele familie.
Ze willen dat ik ga. - Ik vind het zo erg.
Miss Beatrix! Wat doet u hier in London?
Is er iets aan de hand? - Een vriend is gestorven.
Ik vind het erg voor u, miss.
Was zij een goede vriendin?
Miss Beatrix?
Ik laat uw avondeten buiten de deur staan, miss.
Saunders is hier, Miss Potter, om u naar het station te brengen.
Ik ga niet meer terug naar de meren.
Kan ik iets voor u betekenen, dan?
Niets, Hilda.
Goed, Miss Potter.
Beatrix, ik ben het, Millie.
Ik weet dat ik onaangekondigd kwam, maar ze stuurden mijn berichten terug.
Alsjeblieft, laat me er in.
We moeten je eruit krijgen. Kom op. Kom op.
Laten we je wassen en aankleden en uit deze kamer halen.
Ga en zoek iets om aan te trekken.
Ik kan het niet.
Millie!
Ik kan het niet.
Ik heb mijzelf gemarteld.
Ik had jou nooit moeten aanmoedigen met Norman.
Dan had ik je al dit verdriet bespaard.
Ik hield van hem.
Ik hield ook van hem.
Maar hij is er niet meer.
Ik moet het huis verlaten.
Ik zal het huis verlaten
Gefeliciteerd, Miss Potter.
U bent nu de trotse eigenaar van 'Hill Top Farm'.
Dank je, George.
Nou, ik ben er zeker van dat je erg gelukkig zal zijn op 'Hill Top'.
Ik ben er wel eens geweest als kind.
Is dat zo? Ik had andere plannen ervoor, maar...
Ik weet zeker dat ik er van zal houden, hoe dan ook.
Ja. Als u mijn assistentie of hulp nog nodig heeft...
Heel erg bedankt, Mr Heelis.
Goedendag.
Goedendag, Miss Potter.
Wat ik niet begrijp, Beatrix, is hoe je gaat betalen
voor deze boerderij
Ik ben een schrijver, moeder. Mensen kopen mijn werk.
Onze dochter is beroemd, Helen.
Jij bent de enige persoon die dat niet weet.
Wat ik niet begrijp is, waarom jij het nodig vindt
om je huis te verlaten.
Het is geen keuze, vader.
Beatrix, als ik iets kan veranderen...
Er is niets te veranderen.
Dit heeft niets te doen met jou of moeder.
Ik moet het zelf gaan redden.
Dat moet je.
Allemaal eruit.
Zie je?
Ik zei je dat we niet konden weten waar deze reis naar toe zou gaan.
Het heeft ons hier geleid.
Dit is jullie nieuwe thuis.
Geen tranen!
Miss.
Millie!
het is geweldig om je te zien!
Oh, dit is perfekt.
Millie!
Wat heb je meegenomen?
Ik dat het beter was om dit niet mee te nemen, maar toen...
sprong het in mijn hand, terwijl ik de deur uitliep.
het spijt mij.
Dank je.
Het wordt makkelijker.
Het wordt ook voor mij makkelijker. - Goed
Ik schilder weer.
Mijn geest wordt gek van het verhaal. Varkentjes die rotzooi trappen hier.
Nou, dit is de plek, niet?
Wie wil opgesloten in Londen zitten, wanneer je hier kan zijn?
Ik ben zo blij dat je gekomen bent. - Ik ook.
Ik heb zoveel visite gehad. Eerst, mijn broer Bertram,
toen mijn moeder.
En dat is geluk? Je moeder is een monster!
Nee, het is prima. Mijn moeder en ik zijn tot een overeenkomst gekomen.
We hebben besloten elkaar niet te begrijpen.
Kijk, als een stadsmens me een redelijke prijs bied
voor een vervallen eigendom en dan mij en mijn jongens betaald
om de hele boel af te breken.
Laat hem bouwen wat hij wil.
Als we deze ontwikkelaars ons land laten opkopen,
zullen er geen boeren meer zijn.
en hou je niets anders over dan een kapot landschap en geen samenleving.
Miss Potter!
Ah, Mr Heelis.
Ik zie dat u mij gevonden heeft.
Ik speelde hier heel vaak als kind. Ik ken uw boerderij erg goed.
Ik zwom in het stroompje, speelde verstoppertje in het bos
met neef Charles.
Ik breng u de akte van de boerderij.
Eindelijk. Heel erg bedankt, Mr Heelis.
Druk. - Ja.
Ik heb Mr Canon gevraagd om te blijven en 'Hill Top' te bewerken als een boerderij.
Ik leer heel veel.
Ik wou dat iedereen die hier land kocht zo
vooruitstrevend was.
Je hebt een boerderij gekocht, houdt de arbeiders aan,
laat het land bewerken en beschermt deze plek.
Ja. het maakt mij gelukkig.
Mr Cannon zegt dat de aansluitende boerderijen te koop zijn.
Ik haat het als de ontwikkelaars ze te pakken krijgen.
Weet je iets van hen?
Morgen, Mr Canon. - Miss Potter.
Jemig, wat zijn ze gegroeid!
Knap stelletje, niet dan? - Zeker.
Heb je ze namen gegeven?
We geven ze niet vaak namen, Miss Potter.
Maakt het moeilijker, met de slachttijd.
Hallo, Miss Potter!
Hallo terug, Mr Heelis. Waaraan heb ik deze eer te danken?
Ik kom met een boodschap. Mr Hubbard is ziek
en kan u dus niet de aanliggende boerderijen laten zien vandaag.
Oh. het is niets ernstigs, hoop ik? - Chronische ziekte, ben ik bang.
Komt meerdere keren per maand voor.
meestal na een bezoek aan de 'Rose And Crown'.
Ik snap het.
Mr Hubbard vroeg zich af of ik u de landerijen mag laten zien.
Ik ben blij dat ik zo een alwetende gids heb.
Ik zal even mijn sjaal pakken.
Wel, het is prima land.
Er is een hoop profijt te halen door huizen erop te bouwen.
maar meer waarde als een boerderij, toch?
Gesproken als een echte 'Lakes'-vrouw, Miss Potter.
Inderdaad, Mr Heelis.
Weet u dat ik nog nooit op een veiling ben geweest.
Het is heel simpel.
Niet te vroeg bieden en hou je aan je limiet.
Ik ken mijn limiet, Mr Heelis.
'Craven's Mill Farm',
Tien schitterende hectaren. £ 1100 iemand?
£ 1100 is er geboden.
£ 1150? Kom op, heren.
Schitterende kleine boerderij. Heel veel ontwikkelpotentieel.
£ 1150. £ 1200 iemand?
£ 1200. £ 1300 iemand?
Biedt u, mevrouw? £ 1300.
Zittend, £ 1300.
£ 1400.
£ 1500.
£ 1600.
Zevenhonderd. Achthonderd.
£ 1900.
Op £ 1900. £ 200 achter aan. £ 2000
iemand meer dan £ 2000.
£ 2300.
Rijke stinkerd! - Dank u, meneer. £ 2300.
Op £ 2300.
Nog iemand dan, op £ 2300?
£ 2500.
De dame biedt £ 2500.
Tegen u, meneer, op £ 2500. £ 2800.
Miss Potter, u heeft meer geboden dan de boerderij waard is.
£3000, op £3000 zittend, bij de dame. Aan u, meneer.
Zijn we klaar op £3000?
Eenmaal,
Andermaal,
verkocht aan de dame, £3000.
Meneer, u moet uw client beter controleren.
Zij heeft zich door haar emoties laten meeslepen.
Echt?
Ze heeft elke mogelijkheid van winst op die boerderij verspeeld.
Dat was zeer goed ontwikkelingsland.
Deze plek, deze samenleving, is een inspiratie.
het moet behouden blijven voor de toekomstige generaties,
en niet vernietigd. Het verdient bescherming.
Mevrouw, uw observaties schieten ernstig te kort...
Alstublieft, meneer. Ik ben niet langer gewoon dat iemand mij lerend toespreekt,
en, gelukkig, heb ik uw goedkeuring niet nodig, noch die van iemand anders.
Dus als u mij excuseert? Mr Heelis?
Ik hoop dat je hier geen gewoonte van gaat maken, Miss Potter.
Weet je, Mr Heelis, Ik denk dat ik ga doen.
Nu, heb je morgen tijd om mij die andere boerderijen te laten zien?
Ik weet het zeker. - Excellent!
Kom binnen.
Jemig!
Ik ben klaar in een momentje.
Zeg jongeman, hoe bevalt het je in je nieuwe huis?
Ik weet dat het geen Londen is,
maar 'Hill Top' zou een jong konijn toch beter moeten bevallen.
Het schijnt hem wel te bevallen.
Net als mij, Mr Heelis.
Nu, de weg. - Oh, ja.
Ja, natuurlijk, Miss Potter.
Zou je het erg vinden om mij William te noemen?
in plaats van dat vreselijke Mr Heelis? Dat klinkt als een begrafenisondernemer.
Natuurlijk, William.
en ik geloof dat Beatrix ook wel gepast is.
Er is iets geweldigs aan het schrijven van de eerste woorden van een verhaal.
Je weet nooit waar het je naar toe zal brengen.
De mijne brachten me hier. Waar ik hoor.
Vertaald door Cadzz
Acht jaar na het verhuizen, trouwde Beatrix met William Heelis
Haar moeder was het er niet mee eens.
Beatrix doneerde 1000 hectares land aan het Britse volk via een stichting.
Beatrix Potters verhalen zijn de meest verkochte kinderboeken van alle tijden.
Vertaald door Cadzz